Et İthalatına Altı Ayda 1,17 Milyar Dolar: Ocak-Haziran 2026 Dış Ticaret Tablosu ve Dry Aged İşletmelere Yansıması

Kırmızı et piyasasında haftalık karkas fiyatlarını takip etmek, tablonun sadece bir bölümünü gösterir. Fiyatın nereye gideceğini asıl belirleyen, arz açığının nasıl kapatıldığıdır. 2026’nın ilk yarısına ait dış ticaret verileri, bu açığın büyük ölçüde ithalatla kapatıldığını ve bunun için ciddi bir döviz çıkışı yapıldığını gösteriyor.

Ocak-Haziran 2026 tablosu

6 Ağustos 2026 tarihinde yayımlanan derlemeye göre, yılın ilk altı ayında canlı hayvan ve kırmızı et ithalatı için ödenen toplam tutar 1 milyar 173 milyon 867 bin dolar oldu.

Aynı dönemde hayvancılık sektörüne ödenen destekleme tutarı 18 milyar 208 milyon lira, yani yaklaşık 405 milyon dolar düzeyinde kaldı. Yani ithalata ödenen döviz, üreticiye verilen desteğin yaklaşık 2,9 katı.

Basit birim hesapları ne söylüyor?

• Canlı hayvanda ortalama birim maliyet: 736,9 milyon dolar / 412.744 baş ≈ baş başına 1.785 dolar
• Kırmızı ette ortalama birim maliyet: 436,9 milyon dolar / 43.995 ton ≈ kilogram başına 9,93 dolar

Bu ikinci rakam üzerinde durmak gerekir. Kilogramı yaklaşık 10 dolara ithal edilen etin ülke içindeki karkas fiyatlarıyla ilişkisi, döviz kuru üzerinden kurulur — ve bu ilişki, dry aged işletmelerin hammadde maliyetini doğrudan etkileyen bir kanaldır.

Yıl sonu programına göre neredeyiz?

USDA’nın Kasım 2025’te yayımlanan öngörüsü, Türkiye’nin 2026 boyunca yaklaşık 450 bin baş sığır ve 70 bin ton kırmızı et ithal edeceğini belirtiyordu. İlk altı ayda 412.744 baş canlı hayvan girişi yapıldığına göre, yıllık canlı hayvan hedefinin yüzde 92’si daha yarıyılda tamamlanmış durumda.

Ette ise 43.995 ton ile yıllık öngörünün yüzde 63’üne gelinmiş. İkinci yarıda aynı hızın korunması halinde her iki kalemde de öngörülen seviyelerin aşılması muhtemel görünüyor.

Bu tablo, yılın ikinci yarısına ilişkin iki farklı senaryoyu gündeme getiriyor:

1. İthalatın hız kesmesi: Program üst sınırına yaklaşıldığı için ikinci yarıda girişler yavaşlarsa, sonbaharda arz baskısı azalır ve karkas fiyatlarında yukarı yönlü hareket güçlenir.
2. İthalatın sürmesi: Program genişletilirse perakende fiyat baskılanır, ancak yurt içi besicinin maliyet-satış makası daha da daralır ve orta vadede sürü varlığındaki erime hızlanır.

Sürü varlığındaki daralmayı ve şap sonrası piyasa tablosunu Temmuz 2026 değerlendirmemizde ele almıştık.

Neden bu tablo dry aged işletmeleri ilgilendiriyor?

Dry aging yapan bir restoran, kasap ya da et üreticisi için ithalat verileri uzak bir makro başlık gibi görünebilir. Oysa üç somut kanaldan işletmeye ulaşır.

1. Kalite ayrışması derinleşiyor

İthal edilen ürünün önemli bölümü kemiksiz, dondurulmuş veya vakumlu et olarak geliyor ve bu ürün dry aging için uygun değildir. Dry aging, kemikli ve yağ kapağı korunmuş, kesim sonrası soğuk zinciri hiç kırılmamış karkas parçası ister. Yani ithalat arttıkça genel et arzı rahatlarken, dry aging’e uygun kaliteli yerli karkas arzı aynı oranda rahatlamıyor. Uygun parçaların hangileri olduğunu kesim rehberimizde anlatmıştık.

2. Fiyat sinyali bulanıklaşıyor

İthalat, perakende raf fiyatını baskılarken besicinin maliyetini düşürmez. Bu iki fiyatın birbirinden ayrışması, dry aged işletmeler için planlama zorlaştırıcıdır: haberlerde “et fiyatı düştü” başlığı çıkarken tedarikçinizin kaliteli karkas fiyatı sabit kalabilir, hatta artabilir. Bu makası Ağustos 2026 maliyet analizimizde incelemiştik.

3. Kur riski hammaddeye geçiyor

Arzın önemli bir bölümü dövizle temin edildiğinde, kurdaki her hareket birkaç ay gecikmeyle yurt içi fiyatlara yansır. Menü fiyatını yılda bir kez güncelleyen bir işletme, bu gecikmeyi kendi kârından finanse eder. Pratik öneri: dry aged porsiyon fiyatlarını sabit tutmak yerine karkas alım fiyatına endeksli bir aralıkta planlamak ve çeyreklik gözden geçirmek.

İşletme düzeyinde ne yapılabilir?

• Tedarikçiyle vadeli anlaşma. Fiyatın oynak olduğu dönemlerde 8-12 haftalık sabit fiyatlı karkas anlaşması, olgunlaştırma süresi zaten uzun olan bir üretim için doğal bir eşleşmedir.
• Dolabı tampon olarak kullanmak. Fiyatın göreli düşük olduğu haftalarda dolabı doldurmak, 4-6 hafta sonrasının maliyetini bugünden sabitlemek anlamına gelir. Bu, dry aged işletmelerin diğer restoranlarda olmayan bir avantajıdır — kapasite hesabınızı bu perspektifle gözden geçirmekte fayda var.
• Fire disiplinini sıkılaştırmak. Hammadde pahalıyken en hızlı kazanç, fire oranını 2-3 puan düşürmekten gelir. Nem kararlılığı zayıf bir dolapta bu mümkün değildir.
• Menüde kesim çeşitlendirmesi. Yalnızca antrikot ve bonfileye bağlı bir menü, o kesimlerin fiyat hareketine tamamen açıktır. Daha az bilinen kesimlerin menüye alınması maliyeti dengeler.

Sıkça Sorulan Sorular

2026’nın ilk yarısında ne kadar et ithal edildi?

Ocak-Haziran 2026 döneminde 412.744 baş canlı hayvan ve 43.995 ton kırmızı et ithal edildi; toplam maliyet 1 milyar 174 milyon dolar oldu.

İthalat et fiyatlarını düşürür mü?

Perakende fiyat üzerinde baskılayıcı etkisi olur, ancak yurt içi besicinin maliyetini düşürmez. Bu nedenle raf fiyatı ile kaliteli karkas fiyatı birbirinden ayrışabilir.

İthal et dry aging için kullanılabilir mi?

İthal ürünün büyük bölümü kemiksiz, dondurulmuş veya vakumlu formda geldiği için dry aging’e uygun değildir. Dry aging kemikli, yağ kapağı korunmuş ve soğuk zinciri hiç kırılmamış karkas parçası gerektirir.

Hayvancılık desteği ne kadar oldu?

Ocak-Haziran 2026 döneminde 18 milyar 208 milyon lira, yaklaşık 405 milyon dolar. İthalata ödenen dövizin yaklaşık üçte biri düzeyinde.

Dry aged işletmesi bu tabloya karşı ne yapmalı?

Tedarikçiyle vadeli fiyat anlaşması yapmak, dolap kapasitesini alım zamanlamasını yönetmek için kullanmak, fire oranını düşürmek ve menüde kesim çeşitliliğini artırmak en etkili dört önlemdir.

Kaynaklar: Ocak-Haziran 2026 dış ticaret derlemesi (6 Ağustos 2026), USDA Türkiye hayvancılık raporu (Kasım 2025).